Jacek Bartyzel
Rubén Calderón Bouchet
Argentyński historyk cywilizacji i filozof polityki. Urodził się w 1918 roku w Chivilcoy koło Mendozy. Studia filozoficzne ukończył na Uniwersytecie Narodowym regionu Cuyo, gdzie następnie był profesorem tytularnym historii idei politycznych aż do emerytury.
W swoich dziełach Calderón Bouchet penetruje trzy zasadnicze tematy: myśl polityczną świata antycznego (Pax Romana, 1981; Państwo greckie, 1998), ideał polityczny średniowiecznej Christianitas (O przyczynach ładu politycznego, 1976; Państwo chrześcijańskie, 2000) oraz dekadencję nowożytności (Pęknięcie systemu religijnego w XVI wieku, 1978; Nadzieja, historia i utopia, 1980; Nacjonalizm i rewolucja, 1983; Rewolucja Francuska, 1999), opisywaną też z punktu widzenia obrońców ładu tradycyjnego (Kontrrewolucja we Francji, 1967; Tradycja, rewolucja i restauracja w myśli politycznej Jana Vázqueza de Melli, 1966; Maurras i Akcja Francuska naprzeciw III Republiki, 2000).
Konwertyta z judaizmu, ochrzcił się w 1947 roku, stając się odtąd nieugiętym obrońcą tradycji katolickiej i zdeklarowanym tomistą, a krytykiem doktryny wolności religijnej, lewicującego personalizmu i ideologii praw człowieka (jeden z jego synów został kapłanem Bractwa Św. Piusa X) Nazywany jest „patriarchą tradycjonalizmu argentyńskiego”.
Stawiając pytanie o tożsamość argentyńską: czy Argentyńczycy są dziećmi zerwania potomków konkwistadorów z Koroną Hiszpańską, czy raczej częścią imperium, którego „ciało mistyczne” zostało rozerwane przez przypadek i bezmyślność kreolskich naśladowców rewolucji francuskiej, Calderón Bouchet opowiada się zdecydowanie za tą drugą opcją. Argentyna była dla niego częścią „wielkiej ojczyzny” Hispanidad. Utożsamia się z legitymistycznym karlizmem, w którym postrzega myśl zakorzenioną w Objawieniu, uformowaną przez chrześcijańską teologię i ideał rycerskości. Jego zdaniem, wielcy tradycjonaliści hiszpańscy, jak Mella czy Tejada, mieli intuicję zasad metafizycznych i antropologicznych, stanowiących remedium na kryzys nowożytności.
Idąc pod prąd współczesnej mentalności opowiada się za restauracją panhiszpańskiej monarchii tradycyjnej oraz broni idei szlachectwa (ideał hidalga). Podkreśla, że choć pojęcia arystokracji czy szlachectwa są słowami „wyklętymi” w demokracjach współczesnych, to zawiera się w nich najwyższy ideał społeczny, zbawienny dla wszystkich. Arystokrata nie jest produktem głosowania, lecz urodzenia i wychowania w najlepszych rodzinach kraju, a przez to staje się naturalnym protektorem ludu. Arystokracja łatwo jednak może zdegenerować się w oligarchię, zwłaszcza finansową, pozbawioną poczucia swojej misji i honoru.
W 2006 roku Calderón Bouchet został odznaczony przez księcia Sykstusa Henryka Burbońskiego Orderem Wygnanej Prawowitości.
cytat: Papież jest po to, aby służyć Bogu, lecz nie jako mnich, poprzez kontemplację, lecz przez działanie. Musi tak używać swoich mocy duchowych, aby krępować nimi królów i nakładać więzy na ręce wielmożów. (...) Papież został postawiony nad wszystkimi potęgami, aby wymagać od nich wypełniania ich chrześcijańskich obowiązków. To jest najważniejsza powinność jego władzy i to dzięki niej Christianitas jest ciałem poruszanym przez swoją duszę.